Brak możliwości dalszego nakładania ceł horyzontalnych ogranicza potencjał wykorzystywania kwestii handlowych jako narzędzia nacisku przez USA. Dla państw rozwijających się oznacza to jednak powrót niepewności w globalnej polityce handlowej.

Znaczenie Iranu pod rządami obecnego reżimu w polityce Chin na Bliskim Wschodzie jest ograniczone do rywalizacji z USA i dostaw ropy naftowej.

W odpowiedzi na amerykańsko-izraelski atak na Iran i likwidację ajatollaha Alego Chamenei libański Hezbollah – po raz pierwszy od listopada 2024 r. – przeprowadził uderzenia rakietowe na Izrael. W odwecie siły Izraela (IDF) zaatakowały Bejrut, doprowadzając do rozszerzenia konfliktu na Bliskim Wschodzie.

Amerykańsko-izraelskie operacje wojskowe przeciwko Iranowi utwierdzą władze Korei Płn. w przekonaniu o konieczności dalszego rozwoju potencjału nuklearno-rakietowego. Usztywnią też stanowisko KRLD w ewentualnych rozmowach z USA.

Rosja stanowczo potępiła atak Izraela i USA na Iran i wezwała do powrotu do negocjacji. Poza działaniami dyplomatycznymi nie ma jednak innych możliwości wsparcia Iranu.

Unijni przywódcy ostrożnie zareagowali na sytuacją w Iranie, przestrzegając przed eskalacją. Reakcje europejskich rządów ujawniły natomiast istotne różnice w ocenie konfliktu.

Izrael będzie dążyć do jak najpełniejszego osłabienia irańskiego potencjału wojskowego i struktur politycznych. Stąd prawdopodobna jest intensyfikacja nalotów w najbliższych dniach i działań obliczonych na destabilizację wewnętrzną Iranu.

28 lutego br. w wyniku nalotu Izraela zginął najwyższy duchowy przywódca Iranu – ajatollah Ali Chamenei. W świetle nadal trwających operacji Izraela i USA jeszcze bardziej utrudniona będzie sukcesja władzy na kluczowym urzędzie Islamskiej Republiki Iranu.

Zabicie ajatollaha Chamenei, a wcześniej pojmanie Maduro oraz zapowiedzi interwencji na Kubie, to dla Chin i Rosji potwierdzenie, że celem Trumpa jest zmiana reżimu politycznego w państwach uznawanych przez USA za wrogie. Efektem będzie wzmocnienie współpracy chińsko-rosyjskiej.

Celem amerykańskiej interwencji jest zniszczenie programu nuklearnego Iranu i osłabienie jego potencjału militarnego umożliwiającego regionalną destabilizację oraz stworzenie warunków prowadzących do upadku reżimu Ajatollahów.

26 lutego br. negocjatorzy USA i Iranu potwierdzili kontynuację ich rozmów i włączenie do nich MAEA. Ewentualne kompromisy Iranu w sprawie programu nuklearnego pod presją i z udziałem USA poważnie zawęziłyby możliwości jednostronnych działań Izraela.

Szczyt był nie tylko ważnym dla Indii wydarzeniem promocyjnym, ale też okazją do przedstawienia interesów państw Globalnego Południa w rozwoju technologii.

Spotkanie Narendry Modiego i Benjamina Netanjahu potwierdziło ścisłe partnerstwo izraelsko-indyjskie. W obecnych uwarunkowaniach międzynarodowych Indie stają się dla Izraela najważniejszym – obok USA – partnerem strategicznym.

W nielegalnych operacjach transportu rosyjskiej ropy biorą udział statki będące własnością firm z Hongkongu i pływające pod jego banderą, a dowodzone przez kapitanów z ChRL.

Marco Rubio jako jeden ze specjalnych gości 50. szczytu Wspólnoty Karaibskiej (CARICOM) 25 lutego br. przekonywał państwa regionu do ściślejszej współpracy z USA. Karaibskie rządy różnią się jednak podejściem do relacji z tym państwem.