Przejęcie kontroli nad wszystkimi zmilitaryzowanymi grupami działającymi w Iraku w ramach Sił Mobilizacji Ludowej (SML) było celem rządu federalnego jeszcze przed wybuchem wojny w Iranie. Jednak dopiero w maju i czerwcu br. rozpoczęły się działania koordynujące rozbrojenie i integrację poszczególnych ugrupowań. O porozumieniu poinformowały już Saraja as-Salam, dowodzone przez wpływowego szyickiego duchownego Muktadę as-Sadra, oraz Asaib Ahl al-Hak i Kataib al-Imam Ali. SML są jednak podzielone w tej kwestii – najbliższe Iranowi i irańskiej „osi oporu” Kataib Hezbollah i Harakat Hezbollah al-Nudżaba poinformowały, że nie zamierzają oddzielać się od SML.

Projekt integracyjny będzie przedsięwzięciem kilkuetapowym. Nie jest pewne, czy uda się go przeprowadzić bez konfrontacji zbrojnej ani czy zostanie zrealizowany w pełni i zakończy się rozwiązaniem SML. Przeszkodą będzie przede wszystkim opór Iranu. Sponsorowane i szkolone przez niego bojówki odgrywają ważną rolę w działaniach hybrydowych wymierzonych przeciwko USA i ich sojusznikom, dlatego też Amerykanie w ostatnich miesiącach zwiększali presję na rząd iracki w tej kwestii. Z perspektywy wewnętrznej integracja jest konsekwencją zwiększonej w ostatnich latach partycypacji przywódców bojówek SML w polityce głównego nurtu, dzięki której zaczęli zyskiwać wpływy i zasoby.