Szczyt nie przyniósł przełomowych decyzji politycznych ani wojskowych, potwierdził jednak rosnącą rolę państw E3 w koordynacji europejskiej polityki wobec wojny rosyjsko-ukraińskiej. Impulsem dla rozmów była inicjatywa Wołodymyra Zełenskiego z 4 czerwca br., obejmująca propozycję bezpośrednich rozmów z Władimirem Putinem i zawieszenia broni. E3 poparła ją jako dowód gotowości Ukrainy do negocjacji, podczas gdy Rosja ją odrzuciła. Pozwoliło to Ukrainie i jej partnerom przedstawić Rosję jako stronę niechętną rozmowom i uzasadnić utrzymanie presji politycznej, gospodarczej i wojskowej. Stanowisko przyjęte w Londynie obejmuje zawieszenie broni jako warunek rozpoczęcia negocjacji, poszanowanie integralności terytorialnej Ukrainy, zapewnienie jej gwarancji bezpieczeństwa oraz utrzymanie sankcji i zamrożenia rosyjskich aktywów do czasu osiągnięcia pokoju. Podkreślono również konieczność udziału państw europejskich – obok USA i Ukrainy – w przyszłych rozmowach pokojowych. Spotkanie pokazuje także rosnącą rolę E3 jako faktycznego formatu koordynacji europejskiej polityki bezpieczeństwa w warunkach niepewności co do przyszłego zaangażowania USA. Pozaunijny charakter tego formatu zwiększa elastyczność działania, ale uwidacznia potrzebę rozwoju trwalszych mechanizmów współpracy strategicznej między UE i Wielką Brytanią po brexicie.

O scenariuszach zakończenia wojny na Ukrainie pisał Daniel Szeligowski