Lista Studencka – Studenci Wygrywają (LS) w wyborach uzyskała (według niemal pełnych wyników) 53,7% głosów i 141 miejsc w 250-osobowym jednoizbowym parlamencie, zaś rządząca Serbska Partia Postępowa (SNS) z listą Aleksandar Vučić – Zjednoczona Serbia zdobyła 39,5% głosów i 103 mandaty (w mijającej kadencji miała ich 129). Zgromadzenie Narodowe zostanie uzupełnione przez kilku posłów partii mniejszości narodowych. Wybory odbywały się po dwóch latach protestów, jakie wybuchły w listopadzie 2024 r. po katastrofie budowlanej na dworcu kolejowym w Nowym Sadzie, w wyniku której zginęło 16 osób. Postulaty LS były odzwierciedleniem haseł z manifestacji, wzywających do walki z korupcją, przestępczością zorganizowaną i zawłaszczeniem państwa, w tym mediów, o co protestujący oskarżali rząd i prezydenta Vučicia, który ustąpił z tej funkcji niespełna miesiąc przed wyborami (po prawie dziewięciu i pół roku urzędowania), by ponownie móc zostać kandydatem SNS na premiera (był nim w latach 2014–2017). Wyzwaniami dla nowego rządu – poza zachowaniem jedności w bloku o różnych poglądach oraz bez doświadczenia politycznego i jak dotąd bez wyraźnego lidera – będą odpolitycznienie instytucji państwowych i mediów publicznych z poszanowaniem zasad praworządności, a także zwalczanie korupcji i wywiązanie się z obietnicy rozliczania winnych tego przestępstwa. Powrót Serbii na ścieżkę integracji europejskiej, poza demokratyzacją państwa, będzie warunkowany także jej polityką zagraniczną, w tym zgodnością z unijnym podejściem do Rosji, wobec której LS nie prezentowała w kampanii wyborczej innego stanowiska niż SNS.

Szerzej o zwycięstwie ruchu protestu w wyborach parlamentarnych w Serbii pisał Tomasz Żornaczuk