Wstrzymanie handlu ropą pochodzącą z państw Zatoki Perskiej wpłynęło zarówno na wzrost cen surowca na światowych rynkach, jak i na zwiększony popyt na wydobywaną w USA ropę WTI, której zapasy zmniejszyły się do poziomów grożących niedoborami na rynku wewnętrznym. Ten czynnik, w połączeniu z dużym niezadowoleniem społecznym spowodowanym m.in. wzrostem cen paliw, a w efekcie również wzrostem wskaźnika inflacji, motywował USA do zawarcia porozumienia z Iranem i odstąpienia od działań zbrojnych. Trwająca kampania przed wyborami „połówkowymi” do Kongresu w listopadzie (niekiedy określana jako referendum wobec partii sprawującej władzę, w tym wypadku Republikanów) miała też wpływ na samo stanowisko negocjacyjne USA, oceniane jako sprzyjające interesom Iranu. Możliwie szybkie sfinalizowanie wstępnego porozumienia, a co za tym idzie odblokowanie transportu ropy przez cieśninę Ormuz (w tym z Iranu) było w interesie zarówno administracji Trumpa, jak i Partii Republikańskiej. Negocjacje docelowego porozumienia będą stanowiły dla dyplomacji USA większe wyzwanie z uwagi na potrzebę doprecyzowania kwestii ograniczenia irańskiego programu nuklearnego, jak i na bliskość wyborów w USA, które strona irańska będzie chciała wykorzystać do wpływania na postawę amerykańskich negocjatorów i samego Trumpa.