Irlandzki komisarz Michael McGrath zapowiedział podniesienie kwestii kryzysu paliwowego podczas rozmów w KE. Mogą one dotyczyć czasowych derogacji fiskalnych, wsparcia sektorów najbardziej narażonych na wzrost cen energii oraz instrumentów pomocy publicznej, jednak bez podważania strategicznych celów polityki klimatycznej UE. Bezpośrednim impulsem są protesty kierowców, rolników, przewoźników i rybaków w Irlandii, które dotknęły krytyczną infrastrukturę logistyczną kraju. Presja społeczna zmusiła rząd premiera Micheála Martina do przyjęcia pakietu osłonowego wartego ok. 500 mln euro, obejmującego czasowe cięcia akcyzy, odroczenie części obciążeń klimatycznych oraz wsparcie dla transportu, rolnictwa i rybołówstwa. 14 kwietnia opozycyjna Sinn Féin złożyła w parlamencie wniosek o wotum nieufności wobec rządu, który ten wygrał stosunkiem 92 do 78 głosów, ale przy utracie poparcia części swoich posłów. Kryzys demonstruje, że koszty polityki klimatycznej, akceptowane społecznie w okresie koniunktury, w warunkach spowolnienia gospodarczego, napięć geopolitycznych i inflacji mogą stać się katalizatorem protestów społecznych w państwach członkowskich.

O wyzwaniach dla rządu Irlandii pisał Przemysław Biskup.