Agenda jest odpowiedzią na wielokrotnie wyrażaną przez Armenię w ostatnich miesiącach potrzebę zacieśniania więzi z UE. Rozszerza współpracę m.in. na bezpieczeństwo i obronność. Współdziałanie z UE w zwalczaniu zagrożeń hybrydowych i wzmacnianiu odporności cyfrowej będzie szczególnie istotne w kontekście planowanych na czerwiec 2026 r. wyborów parlamentarnych w Armenii. Także inne dziedziny współpracy, m.in. demokracja, praworządność, reformy wymiaru sprawiedliwości, bezpieczeństwo energetyczne, transformacja cyfrowa i dywersyfikacja handlu pozycjonują Armenię jako biorcę unijnych standardów oraz wsparcia finansowego i technicznego. Sprzyja to ograniczeniu rosyjskich wpływów w państwie, ale jednocześnie nie wyklucza jego współpracy z innymi niż UE partnerami w myśl prowadzonej przez rząd Nikola Paszyniana wielowektorowej polityki zagranicznej Armenii. Wobec odwrotu od demokracji w Gruzji Armenia wyrasta na najbliższego partnera UE w regionie Kaukazu Płd., ale sama Agenda może zantagonizować relacje UE i Azerbejdżanu. Jego MSZ wyraził w związku z jej przyjęciem „poważne obawy”, w tym o militaryzację Armenii, i krytykował m.in. postanowienia odnoszące się – jego zdaniem nietrafnie – do uchodźców i więźniów wojennych z Karabachu.