Wymiana ognia między Iranem a USA złym znakiem dla państw Zatoki
Od początku listopada br. USA i Iran przeprowadziły kilka wzajemnych ataków o ograniczonej intensywności. Rosnące napięcie w regionie zwiększa ryzyko ponownej intensyfikacji konfliktu, którego koszty skupią się na arabskich państwach Zatoki.
W ciągu pierwszych trzech tygodni listopada br. USA kilkukrotnie zaatakowały wyspę Keszm. W tym samym okresie Iran skierował pociski i drony w stronę baz wojskowych w Kuwejcie i Bahrajnie, w którym stacjonuje amerykańska Piąta Flota. Wzrasta również częstotliwość irańskich ataków na statki w cieśninie Ormuz. Zbiegają się one z innymi działaniami wzmagającymi napięcie. Do regionu przybył trzeci amerykański lotniskowiec, USS Theodore Roosevelt, a amerykańskie media donosiły o planowanych irańskich atakach na Waszyngton przy użyciu tzw. brudnej bomby. Równolegle prowadzone są jednak wysiłki dyplomatyczne. Katarscy dyplomaci regularnie spotykają się ze swoimi irańskimi odpowiednikami, trwają również rozmowy irańsko-omańskie na temat udrożnienia cieśniny Ormuz.
Powrót do intensywnych działań militarnych nie leży w interesie państw Rady Współpracy Państw Zatoki, które w potencjalnej nowej fazie konfliktu po raz kolejny staną się głównymi celami ataków Iranu. Odbije się to negatywnie na ich gospodarce, w szczególności jeśli dojdzie do długotrwałych zakłóceń w transporcie powietrznym. W najtrudniejszym położeniu może znaleźć się Arabia Saudyjska (KAS), która równocześnie mierzy się ze wzrastającą presją ze strony jemeńskich Ansar Allah (Hutich). Huti toczą obecnie walki z międzynarodowo uznawanym rządem Jemenu i regularnie atakują cele na terytorium wspierającej go KAS. W kontekście regionalnym kluczowa jest zdolność tego ugrupowania do zdominowania cieśniny Bab al-Mandab, drugiego – obok cieśniny Ormuz – wąskiego gardła światowego handlu i bezpieczeństwa morskiego.
