Od maja br. za pomocą uderzeń na rosyjski sektor energetyczny z wykorzystaniem samolotów bezzałogowych Ukrainie udało się doprowadzić do poważnych problemów z dostępnością paliw wewnątrz Rosji. Celem ataków są m.in. bazy paliwowe, rafinerie, porty i cysterny. Ukraińskie uderzenia na tankowce floty cieni mają ograniczyć Rosji możliwość eksportowania ropy i produktów ropopochodnych oraz generowania zysków związanych z wysokimi cenami tego surowca na rynkach światowych, spowodowanymi irańską blokadą cieśniny Ormuz. Chociaż Ukraina już wcześniej atakowała statki floty cieni wykorzystywane do nielegalnego handlu ropą i ukraińskim zbożem pochodzącym z terenów okupowanych, skala i intensywność bieżących działań jest bezprecedensowa (10–30 ataków dziennie) i może być porównywana jedynie z tzw. wojną tankowców w trakcie konfliktu iracko-irańskiego (w latach 1984–1988 uszkodzono ok. 450 statków). Bieżące działania koncentrują się na Morzu Azowskim. Jest to część szerszej kampanii zorientowanej na izolację okupowanego Krymu, borykającego się m.in. z deficytem ropy, prądu i wody, co ma utrudnić Rosji zaopatrywanie jej wojsk na półwyspie. Zamknięcie żeglugi przez Cieśninę Kerczeńską poważnie (o ok. 20–25%)  ograniczy Rosji możliwość handlu zbożem, które jest eksportowane drogą morską m.in. przez porty w okupowanym Berdiańsku i Mariupolu.