Dane SWIFT nie wskazują na trwałą zmianę w strukturze międzynarodowego systemu walutowego. W lutym br. udział juana w transakcjach ponownie spadł poniżej 3% i pozostaje zasadniczo niższy niż w 2024 r., kiedy przejściowo przekraczał 4%, a w sierpniu osiągnął nawet ok. 4,7%. Oznacza to, że chwilowe wzrosty widoczne czasami w statystykach nie są sygnałami systemowej zmiany, a zjawisk krótkookresowych.

Dominującą w skali globalnej walutą pozostaje dolar amerykański. Według tych samych danych jego udział w międzynarodowych transakcjach utrzymuje się na poziomie ok. 50%, wyraźnie wyprzedzając euro (ok. 22–23%) oraz funta brytyjskiego (ok. 7%). Podobne do juana udziały w transakcjach notują jen japoński (ok. 3,5%) czy dolar kanadyjski (ok. 3%).

Ograniczona rola juana wynika z czynników strukturalnych. Kluczowe znaczenie mają wciąż słaba ochrona własności w ChRL, duża rola państwa w gospodarce czy polityka kontroli przepływów kapitału i inwestycji. Nawet gdyby USA podjęły więc decyzję o ograniczeniu roli dolara amerykańskiego jako waluty globalnej, zastąpienie go przez juana pozostaje mało prawdopodobne.