Dokument podkreśla szybkie postępy w rozbudowie chińskich sił konwencjonalnych, które już w 2027 r. mogą być zdolne do prowadzenia wojny o Tajwan. Fragmenty na temat arsenału nuklearnego ChRL podkreślają, że składa się on teraz z ok. 600 głowic i może być powiększony w 2030 r. do 1000 głowic, rozmieszczonych głównie na strategicznych środkach przenoszenia. Można to wciąż uznać za realne, mimo że według Pentagonu w 2024 r. Chiny nieznacznie zwolniły tempo produkcji materiałów rozczepianych, co było wynikiem opóźnień w oddaniu nowego reaktora i ośrodka produkcji plutonu bojowego. Raport powtarza wcześniejsze informacje wywiadu USA o zwiększeniu liczby silosów dla pocisków międzykontynentalnych, których arsenał może być zwiększony z obecnych 400 do 700 pocisków w 2035 r. Omawia też test nowych pocisków międzykontynentalnych DF-27 i wspomina o projekcie kolejnego pocisku z wieloma głowicami – może chodzić tu o DF-61 oparty na wprowadzonych już do służby DF-41. Mimo projekcji zdolności Chin do rażenia celów w kontynentalnych USA w raporcie brakuje ocen postępów projektów orbitalnego systemu bombardowania, nowego okrętu podwodnego Typ-096 i bombowca HN-20. Przewidywania wywiadu na temat arsenału strategicznego Chin mogą być dla administracji i Kongresu USA argumentami na rzecz ich zaawansowanej i rozbudowanej obrony przeciwrakietowej – tzw. Złotej Kopuły.

O problemach projektu Złotej Kopuły USA pisał wcześniej Marcin Andrzej Piotrowski