Przygotowana przez Ghanę rezolucja uznała niewolnictwo za „największą zbrodnię przeciwko ludzkości”. Potępia istniejący między XV a XVIII w. proceder transatlantyckiego handlu ludźmi wywożonymi z Afryki (dotknął on 15 mln ludzi) do europejskich kolonii w obu Amerykach, gdzie stawali się niewolnikami. Głosowanie doskonale odzwierciedla podział na bogate kraje Globalnej Północy, z których część ma kolonialną przeszłość, i rozwijające się kraje Globalnego Południa. Przeciw były USA, Izrael i Argentyna, wstrzymały się uprzemysłowione państwa Europy (w tym wszyscy członkowie UE) czy Azji (Japonia, Australia) oraz te najbardziej uzależnione od USA. Rosja, głosująca za, będzie najpewniej promować narrację o Zachodzie, który broni niesprawiedliwego systemu międzynarodowego.

Krytycy rezolucji wskazywali na pominięcie w dokumencie handlu niewolnikami przez arabskich i afrykańskich pośredników oraz na ryzyko tworzenia hierarchii zbrodni przeciwko ludzkości. Byłe mocarstwa kolonialne obawiają się także, że może to otworzyć drogę do międzynarodowych procesów o wielomiliardowe odszkodowania za lata eksploatacji państw Afryki czy Ameryki Łacińskiej i do żądania oficjalnych przeprosin za niewolnictwo. Rezolucja nie jest jednak prawnie wiążąca i ma znaczenie głównie symboliczne. Wzmacnia natomiast argumenty państw rozwijających się i buduje presję społeczną i polityczną, która może doprowadzić do formalnego postępowania odszkodowawczego.