Mimo deklaracji politycznych dotyczących podniesienia wydatków na obronność do 5% PKB oraz osiągnięcia gotowości obronnej do 2030 r. większość państw europejskich nadal ma trudności w zwiększaniu produkcji sprzętu wojskowego i amunicji. Komisja Europejska inicjuje działania mające wesprzeć ten proces od strony finansowej i administracyjnej, jednak ich skala pozostaje ograniczona. EDIP o wartości 1,5 mld euro i AGILE o wartości 155 mln euro nie doprowadzą do istotnego wzrostu nakładów ani realnego zwiększenia zdolności obronnych w krótkim okresie, przede wszystkim ze względu na niewystarczające moce produkcyjne oraz długi czas wdrażania inwestycji w przemyśle obronnym. Mają jednak znaczenie systemowe, ponieważ będą kształtować przyszłe mechanizmy współpracy obronnej i zasady jej finansowania w nowym budżecie UE na lata 2028–2034. EDIP nie tylko zakłada rozwój zdolności zakupowych i produkcyjnych (podobnie jak SAFE), ale także wprowadza do obronności rozwiązania znane z rynku wewnętrznego, jak europejskie projekty obronne będące przedmiotem wspólnego zainteresowania (EDPCI). AGILE ma natomiast skrócić cykl powstawania innowacji w dziedzinie obronności i wprowadzania ich na rynek do 1–3 lat. Przy obecnych ograniczeniach przemysłowych i czasowych jego wpływ pozostanie jednak marginalny wobec pilnych potrzeb obronnych państw europejskich.