Decyzja w sprawie utworzenia misji jest jednym z elementów łagodzenia sporu między USA a Danią w sprawie Grenlandii, który mógł doprowadzić do najpoważniejszego kryzysu w historii Sojuszu, a nawet do jego rozpadu. Jednym z argumentów podnoszonych przez administrację Donalda Trumpa było niewystarczające zaangażowanie Danii w obronę wyspy, która ma strategiczne znaczenie ze względu na znajdujące się tam zasoby minerałów ziem rzadkich i położenie względem morskich szlaków komunikacyjnych na Atlantyku. Uruchomienie misji „Arctic Sentry” (na wzór misji „Baltic Sentry” i „Eastern Sentry” na wschodniej flance) ma nie tylko udowodnić gotowość państw europejskich do większej odpowiedzialności za obronę północnych rubieży NATO, ale przede wszystkim skutecznie powstrzymywać ekspansywną politykę Rosji i Chin w Arktyce. Trwające prace planistyczne w SHAPE koncentrują się na określeniu mandatu misji oraz wydzieleniu sił i środków niezbędnych do jej realizacji. Ciężar operacyjnej odpowiedzialności będzie zapewne spoczywał na państwach europejskich (wspieranych przez Kanadę), które dysponują odpowiednim potencjałem morskim i lotniczym. Gotowość do wysłania wojsk na Grenlandię sygnalizowały m.in. Wielka Brytania, Niemcy, Francja, Norwegia, Szwecja i Kanada. Możliwy jest także udział USA, które posiadają na wyspie bazę sił kosmicznych Pituffik. Uruchomienie misji i potencjalne nadanie jej trwałego charakteru może mieć pozytywny wpływ na analogiczne misje na wschodniej flance.