Od brutalnych akcji służb bezpieczeństwa przeciw protestującym w Teheranie (8–9 stycznia br.) prezydent USA wielokrotnie sugerował użycie siły przeciwko władzom Iranu. Równolegle administracja Trumpa wznowiła rozmowy z Iranem na temat ograniczenia jego zaplecza nuklearnego, arsenału rakietowego oraz wsparcia dla radykałów na Bliskim Wschodzie. Mimo spekulacji na temat dostępnych opcji wojskowych (szczegóły w Tabeli) nie doszło dotąd do spotkania Rady Bezpieczeństwa Narodowego USA określającego kierunek działań wobec Iranu. Kolejne dyskusje Trumpa z jego doradcami są nieformalne – bez rozstrzygnięcia celów i skali operacji wojskowej. Siły i środki USA na obszarze Dowództwa Środkowego (CENTCOM), zgromadzone od połowy stycznia do końca lutego br., wydają się niewystarczające dla skutecznej kampanii przeciwko liderom, służbom bezpieczeństwa i arsenałowi rakietowemu Iranu. Niezdecydowanie Trumpa i upływający czas pozwoliły irańskiemu reżimowi na odzyskanie kontroli nad głównymi miastami kraju i lepsze przygotowanie do ewentualnych ataków. Brak jasnych priorytetów politycznych Trumpa wobec Iranu utrudnia całość planowania amerykańskich wojskowych USA. Wraz z analitykami wywiadu starają się oni uświadomić prezydentowi ryzyko eskalacji regionalnej oraz ograniczenia systemów przeciwrakietowych USA i Izraela, które mogą skutkować zwiększonym zagrożeniem atakami rakietowymi i terrorystycznymi niż podczas nalotów na ośrodki nuklearne Iranu w czerwcu 2025 r. W świetle tego, jak funkcjonuje druga administracja Trumpa, nie da się wykluczyć, że podejmie on decyzje w sprawie Iranu wbrew ocenom swoich doradców.

O styczniowej fali masowych protestów w Iranie pisał Marcin Andrzej Piotrowski