Według oficjalnych danych z 26 czerwca bilans katastrofy to 589 osób zabitych i prawie 3 tys. rannych. Według nieoficjalnych danych nadal poszukiwanych jest kilkadziesiąt tysięcy osób. Zniszczenia dotyczą Caracas i innych stanów, m.in. sąsiadującego ze stolicą La Guaira, w którym znajduje się główne międzynarodowe lotnisko La Maiquetía (zostało zamknięte z powodu skali szkód). Reżim kierowany przez Delcy Rodríguez ogłosił stan nadzwyczajny w całym kraju i skierował kilkunastu tysięcy funkcjonariuszy do pomocy, ale akcję ratunkową utrudnia m.in. niedostatek wyspecjalizowanego sprzętu. Katastrofa nastąpiła na początkowym etapie odbudowy gospodarczej, nadzorowanej przez administrację Trumpa po pojmaniu Nicolása Maduro 3 stycznia br. Proces ten polega głównie na otwarciu sektora naftowego – najważniejszego źródła dochodów Wenezueli – i stopniowym wzroście produkcji ropy (od stycznia do maja br. z 823 tys. do 1072 tys. baryłek dziennie), który przełożył się na większe zyski. Koszty odbudowy przekroczą możliwości kraju i będzie on potrzebował zagranicznego wsparcia. Może się do tego przyczynić przywrócenie współpracy Wenezueli z MFW – rozmowy w tej sprawie trwają od kwietnia br. Różne agencje międzynarodowe i państwa zaoferowały pomoc finansową w zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb humanitarnych lub wysłanie specjalistycznych zespołów do udziału w akcji ratunkowej, np. administracja Trumpa zapowiedziała przekazanie 150 mln dol. i wysłała swoje siły zbrojne do pomocy.