Status obserwatora ma umożliwić Kanadzie poznanie technologii rozwijanych w ramach GCAP i udział we współpracy z trzema państwami nad systemami lotniczymi nowej generacji, bez zobowiązania do zakupu samolotu ani pełnego udziału w programie. Jednocześnie Kanada zaznaczyła, że decyzja nie jest elementem negocjacji handlowych z USA. Znaczenie tego kroku wykracza jednak poza przemysł lotniczy. GCAP jest też platformą współpracy w obszarze systemów bezzałogowych, sensorów, napędów, kompozytów, sztucznej inteligencji i technologii cyfrowych. Dołączenie Kanady potwierdza atrakcyjność formuły GCAP dla państw Zachodu poszukujących dostępu do zaawansowanych technologii obronnych bez tworzenia nowych struktur instytucjonalnych. Program łączący państwa UE i spoza UE, w tym z regionu Pacyfiku, wpisuje się w rosnące znaczenie elastycznych „koalicji zdolności” uzupełniających NATO. Dodatkowym czynnikiem wzmacniającym rolę GCAP jest załamanie się w czerwcu br. francusko-niemiecko-hiszpańskiego programu myśliwca VI generacji FCAS. Rozważany udział Niemiec w konsorcjum oznaczałby dalszą zmianę układu sił w zakresie europejskiej współpracy zbrojeniowej i przesądziłby o pozycji GCAP jako głównej zachodniej platformy rozwoju lotnictwa bojowego nowej generacji spoza USA.

O genezie programu GCAP pisał Przemysław Biskup