• Wersja dla niedowidzących
  • wersja mobilna
  • e-Księgarnia
  • RSS
  • Dołącz do nas na Facebook
  • Dołącz do nas na Twitter
  • Dołącz do nas na Flickr
  • Oglądaj nas na YouTube
  • Dołącz do nas na Instagram
  • PISM English version
  • ПИМД Российская версия
Strona główna > Publikacje > Biuletyn PISM

Biuletyn PISM

font lower
font default
font bigger
podziel się:
facebook
twitter
gogole+
linkedin

 

Redakcja: Sławomir Dębski (dyrektor PISM), Bartosz Wiśniewski (kierownik BBA), Rafał Tarnogórski (redaktor prowadzący), Katarzyna Staniewska (sekretarz redakcji), Sebastian Płóciennik, Patrycja Sasnal, Justyna Szczudlik, Daniel Szeligowski, Jolanta Szymańska, Marcin Terlikowski, Szymon Zaręba, Tomasz Żornaczuk



 
18 kwietnia 2019
nr 47 (1795)
Uznanie izraelskiej suwerenności nad Wzgórzami Golan przez USA
Uznanie suwerenności Izraela nad Wzgórzami Golan wpisuje się w ciąg proizraelskich decyzji prezydenta Donalda Trumpa, zrywających z dotychczasową linią polityki zagranicznej USA wobec regionu. Decyzja ta budzi uzasadniony sprzeciw pozostałych członków społeczności międzynarodowej. Może pogłębić rozdźwięk w relacjach transatlantyckich i negatywnie wpłynąć na wizerunek USA jako mediatora w negocjacjach izraelsko-palestyńskich.

Michał Wojnarowicz, Szymon Zaręba
17 kwietnia 2019
nr 46 (1794)
Rosnące zaangażowanie Chin w Azji Południowej
Od ogłoszenia inicjatywy Pasa i Szlaku (BRI) w 2013 r. Chiny znacząco zwiększyły swoje zaangażowanie w kluczowym dla jej realizacji regionie Azji Południowej. Opiera się ono na bogatej ofercie pomocy gospodarczej i powstrzymywaniu się od narzucania innym państwom własnych rozwiązań (np. reform politycznych). Choć taka polityka przynosi korzyści nie tylko Chinom, lecz także większości państw regionu, rosną obawy przed uzależnieniem od ChRL. Chińska ekspansja stanowi wyzwanie głównie dla Indii, które miały tradycyjnie dominującą pozycję w regionie, ale zrezygnowały z udziału w BRI. Rodzi również negatywne konsekwencje dla USA i UE.

Patryk Kugiel
16 kwietnia 2019
nr 45 (1793)
Zakończenie śledztwa Muellera – implikacje dla polityki wewnętrznej i zagranicznej USA
Specjalny prokurator Robert Mueller nie znalazł dowodów na współpracę Donalda Trumpa i jego sztabu wyborczego z Rosją podczas wyborów prezydenckich w 2016 r. Dlatego celem Demokratów będzie teraz nie impeachment, ale budowa przekazu o prezydencie niegodnym reelekcji. Pomogą w tym śledztwa wszczęte przez nich w komisjach kongresowych oraz inne dochodzenia prowadzone przez wymiar sprawiedliwości USA. Trump będzie starał się ograniczyć ich efekt poprzez szukanie sukcesów w polityce krajowej i zagranicznej, jednak nie będzie dążył do przełomu w relacjach z Rosją.

Mateusz Piotrowski
15 kwietnia 2019
nr 44 (1792)
Znaczenie brexitu dla Rosji
Władze Federacji Rosyjskiej postrzegają brexit jako korzystny z punktu widzenia politycznego i gospodarczego. Liczą, że wyjście Zjednoczonego Królestwa z UE pogłębi kryzys integracji europejskiej oraz osłabi zwolenników twardego kursu polityki Unii wobec FR i zaostrzania sankcji. Oczekują, że brexit wpłynie na ograniczenie odpływu rosyjskiego kapitału za granicę i skłoni rosyjskich oligarchów do powrotu do kraju. Jednak ewentualne negatywne skutki brexitu dotkną również rosyjski biznes działający w Wielkiej Brytanii.

Agnieszka Legucka
12 kwietnia 2019
nr 43 (1791)
Perspektywy przełamania konfliktu politycznego w Wenezueli
Rząd prezydenta Nicolása Maduro utrzymuje władzę głównie dzięki lojalności wojska i formacji uzbrojonych oraz wsparciu Chin i Rosji. W ten sposób opiera się – nasilającym się od stycznia br. – działaniom opozycji i presji międzynarodowej na rzecz zmian politycznych. Drogą do stabilizacji sytuacji mogą być negocjacje między głównymi wenezuelskimi stronami konfliktu i wolne wybory, o co zabiega UE. Aby spełnił się ten scenariusz, konieczna jest współpraca i koordynacja działań USA, UE i ich partnerów latynoamerykańskich.

Bartłomiej Znojek
11 kwietnia 2019
nr 42 (1790)
Perspektywy polityki europejskiej i zagranicznej Finlandii po wyborach parlamentarnych
Po fińskich wyborach parlamentarnych 14 kwietnia rząd utworzy zapewne koalicja partii lewicowych. Nie wpłynie to na główne kierunki polityki europejskiej Finlandii i na program jej prezydencji w Radzie UE, rozpoczynającej się w lipcu br. Finlandia opowiada się za ostrożnym pogłębianiem integracji europejskiej, bez daleko idących reform. Jest to podejście zbliżone do wizji niemieckiej. Z polską polityką europejską łączy je m.in. skupienie się na rozwoju jednolitego rynku UE. Założenia fińskiej polityki zagranicznej i obronnej nie zmienią się po wyborach.

Veronika Jóźwiak
10 kwietnia 2019
nr 41 (1789)
Ryzyko izolacji Tanzanii przez UE – wnioski dla Polski
Polityka prezydenta Tanzanii Johna Pombe Magufulego osłabiła międzynarodową pozycję tego państwa, jednej z największych gospodarek Afryki Wschodniej. Wygaszając zaangażowanie w prace Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej, prezydent zmniejszył znaczenie kraju w regionie, a prowokując konflikt z Unią Europejską, zaryzykował ograniczenie dostępu do środków rozwojowych i europejskich rynków zbytu. Utrudni to Polsce realizację celów jej polityki wobec Tanzanii, przede wszystkim w relacjach gospodarczych, które rozwijały się dynamicznie w ostatnich latach. 

Jędrzej Czerep
09 kwietnia 2019
nr 40 (1788)
Chadecka Europa: wizja integracji według Annegret Kramp-Karrenbauer
Przyszłość Europy to wolny rynek, porzucenie idei unijnego „superpaństwa” i odgrywanie większej roli w świecie, jak wynika z manifestu przewodniczącej niemieckiej chadecji. Jest on nie tylko reakcją na kolejną ofensywę Francji w obszarze polityki europejskiej, ale również ideową ofertą współpracy dla potencjalnych sojuszników z Europy Północnej i Środkowej.

Sebastian Płóciennik
08 kwietnia 2019
nr 39 (1787)
Wpływ brexitu na głosowanie w Radzie UE
Opuszczenie UE przez Wielką Brytanię naruszy istniejącą dotychczas równowagę sił w Radzie UE. Znajdzie to odzwierciedlenie w wynikach głosowań w systemie kwalifikowanej większości. Nieobecność Wielkiej Brytanii wzmocni największych graczy, zwłaszcza Niemcy i Francję. Ograniczy natomiast możliwości wpływania na kształt prawodawstwa UE przez mniejsze państwa członkowskie. Zwiększy także ryzyko marginalizacji w UE państw spoza strefy euro.

Jolanta Szymańska, Szymon Zaręba
05 kwietnia 2019
nr 38 (1786)
Polityka europejska Włoch – między Ruchem Pięciu Gwiazd a Ligą

Powstanie rządu Ruchu Pięciu Gwiazd (M5S) i Ligi w maju 2018 r. otworzyło nowy etap w polityce europejskiej Włoch. Obecnie stanowi ona wypadkową sprzecznych wizji obydwu ugrupowań w zakresie relacji z UE. Program rządu odpowiada proeuropejskim postulatom M5S. Jednak jego działania koncentrują się na obronie kształtowanej przez obydwie partie polityki wewnętrznej, co oznacza spory z Komisją Europejską (KE), Francją i Niemcami. Jednocześnie programy M5S i Ligi są w ważnych aspektach rozbieżne z interesami Polski.


Maciej Pawłowski
04 kwietnia 2019
nr 37 (1785)
Perspektywy polityki Rosji wobec Azji Centralnej

Azja Centralna to jeden z najważniejszych regionów w rosyjskiej polityce zagranicznej. Sukcesja władzy w Kazachstanie oraz pozostałych państwach regionu jest wykorzystywana przez Rosję do silniejszego nacisku politycznego. Wyzwaniem dla rosyjskiej polityki są działania Chin, zwiększających aktywność również w sferze bezpieczeństwa regionalnego. Może to wymuszać na Rosji zaangażowanie większych środków w polityce wobec Azji Centralnej, jednak nie spowoduje zmniejszenia jej aktywności w innych regionach w sąsiedztwie UE.


Arkadiusz Legieć
03 kwietnia 2019
nr 36 (1784)
Polityka obronna Rumunii – ambicje i możliwości
W obliczu agresywnej polityki Rosji Rumunia zabiega o zwiększenie obecności sojuszników na swoim terytorium. Wzmacnia siły zbrojne, mimo niepowodzeń niektórych programów ich modernizacji. Ponadpartyjny konsensus obejmuje politykę obronną, w tym przeznaczenie na nią 2% PKB. Wzrost potencjału obronnego Rumunii sprzyja bezpieczeństwu na obszarze czarnomorskim. Odpowiada to interesom Polski, dla której jest ona najbliższym sojusznikiem na południowo-wschodniej flance NATO.

Jakub Pieńkowski
02 kwietnia 2019
nr 35 (1783)
Zdolności rakietowe Rosji: potencjał i ograniczenia

Rozwój zdolności rakietowych, w tym broni hipersonicznych, Rosja traktuje jako możliwość zniwelowania przewagi konwencjonalnej USA. Ten potencjał może wykorzystać jako argument przetargowy w negocjacjach dotyczących wprowadzenia nowych ograniczeń dotyczących np. rozmieszczania broni w kosmosie. Jednocześnie, m.in. ze względu na niższy od amerykańskiego budżet wojskowy, rosyjskie władze obawiają się kosztownego wyścigu zbrojeń w innych obszarach, zwłaszcza obejmujących systemy defensywne.


Anna Maria Dyner